فرشته نیستم، انسانم

خوشا آنکس که در گیتی طبیب است/ زجان از بهر بیماران حبیب استچو با علم و هنر هر دم قرین است/ به دنیا لذت و عشقش همین استبدست آرد از آن شیرینی و کام/ نه آن شیرینی و شهدی که در جامدوای درد بیماران چه باشد؟/ طبیب حال بیماران که باشد؟هنرمندی که تلخی ها چشیده/ در این دنیا مرارت ها کشیدهلباس پاکی و تقوا چو پوشید/ کنون جام صبوری را بنوشیدبنی آدم اگر یابد ره خویش/ دما دم میکند درمان دل ریشبکوشد اندرین عالم شب و روز/ که در عالم بود شمع شب افروزنخواهد زین جهان مال و منالی/ بیابی در وجودش شور حالیبه دستانش کنون جام شفا بخش/ که دارد در جهان مانند اون نقششفا یابد اگر از دست او کس/ همین لذت برایش تا ابد بس"طبیبا" دم به دم شکر خدا کن/ دل غمدیده را از غم رها کنبرگرفته از:دیوان طبیباشعار پزشکی دفتر دوماثر: دکتر اکبر بهداد "طبیب" استاد جراحی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان فرشته نیستم، انسانم...